خیلی سرد ،
سردتر از اندوه من که در افکار پوشالیم پیچیده .
 اگر داستان ، داستان زندگی من است او را نخواهم سرود .
چون کسی نیست که باور کند آتش درونم چنین سرمایی به وجود من بخشیده .
آه از بخشندگی ، که من پست تو را بخشیدم !
درخت قصه خوش لالایی زمستان را به برگ می گفت .  اولش باور کردنی نبود ، ولی من شنیدم هرچی بین درخت و زمستان بود .
فکر می کنی درخت زمستان را دوست نداره .....!؟
فکر می کنی درخت حرف می زنه ......!؟

 کمی آهنگ گوش دادم . چه آهنگی ؟ فرقی نداشت ! هرچی بود گوش دادم . قصه ها ی تازه ، متفاوت ، با همه موضوع های عجیبی که داشتن .
جالبه هیچ شعری ، هیچ ترانه ای قصه زندگی من نیست ....!
فکر می کنی من احمقم .....!؟

یک غذای خوشمزه . یک سفره رنگارنگ . همه دور سفره . تو هم بودی . آره منم بودم . همه بودیم . من و تو دوست ولی من دشمن . بقیه ... ای همه با هم !
تو فکر می کنی ما گشنه بودیم ......! ؟

باد در گوشم وزید و آرام گفت :
چه بخواهی یا نه ، من وزم تا که بگویم هستم .
می وزم ...
تا که بدانی این را....
هرچه هست ...
خوب و بد...    & nbsp;    دست تو نیست .
من شنیدم درخت واسه ی برگ قصه می گفت ، قصه که نه , شاید آرزوهاش . شاید واقعیت . نمی دونم ولی من شنیدم ...!
تو فکر می کنی برگ عاشق درخته .....!؟